پــــــــ♥ـــــرنیا....موهبت الهـــــ♥ـــی

سلام بچه ها و مامان باباها من از فردا وارد هفته سی ام زندگی میشم.واقعا احساس می کنم برای خودم خانمی شدم باید برای آیندم برنامه ریزی کنم،واسه به دنیا اومدنم،واسه بزرگ شدنم،واسه باباو مامانم... واااااااای چقدر کار دارم خدا...     ...

نمی دونم این حرفارو دخترم می خونه یا نه اما من به این امید می نویسم که یه روزی دختر گلم این نوشته ها رو بخونه.  خانم خانما نمی دونم چه جوری شروع کنم یا از کی و کجا بگم از روزی که جواب آزمایش رو دیدم وفهمیدم که تو در وجود مامانی هستی از اون شبی بگم که با هول واضطراب ساعت5 صبح خودمون رو به بیمارستان رسوندیم وفردا صبحش یزدان بزرگ تو رو بهمون هدیه داد وشما شدی نی نی کلبه ی عشق ما واز اون روز بود که تازه فهمیدیم پدر و مادر شدن یعنی چه....                                               ...

سلام  اسم من پرنیا هستش... والان حدود  روز با دنیای شما فاصله دارم. تنها چیزی که تحمل این چند روز رو برام ممکن کرده اینه که یه مامان و بابای مهربون دارن برای اومدن من لحظه شماری می کنن و همش سراغ منو می گیرن که... پرنیا کوچولو کجایی دلمون برات تنگ شده،صداشون رو همش می شنوم. منم از این تو با دست وپا زدن می گم دارم میام دنیاتون رو قشنگ تر کنید که  وقتی یه موجود کوچولو و پاک واردش می شه باعث شرمندگی تون نشه                                              ...

این وبلاگ رو تقدیم می کنم به یه دونه دختر قشنگم پرنیا تا روزی  که بزرگ وبزرگتر شوی وخودت بتوانی خاطراتت را ثبت کنی من برایت این کار را انجام می دهم تا بدانی که چقدر دوستت دارم  وتک تک لحظات با تو بودن برایم گرامیست.   عزیزدلم  اینجا واست یه صندوقچه پر از خاطرات گذاشتم تاروزی که دیگر در کنارت نبودم باخواندن اینها همیشه لبخند را بر روی لبهای زیبایت بیاورم   عشق من تو حاصل عشقی هستی که تا ابد جاودانه خواهد بود وما نیز تو را با همین عشق بزرگ خواهیم کرد پس همیشه وهرگاه که از ما رنجیده خاطر شدی بیا اینجا وببین که چقدر ...